Toen ik in Engeland mijn middelbare school had afgerond, wist ik zeker dat ik nog niet klaar was om te gaan studeren. Ik wilde reizen, uit mijn comfortzone stappen en een heel andere ervaring opdoen. Daarom besloot ik mijn tussenjaar te gebruiken om als au pair in Duitsland te gaan werken. Hoewel het niet altijd even makkelijk was, was het een geweldige ervaring.
Toen ik de middelbare school had afgerond, had ik heel veel zin om iets nieuws te doen. Ik wilde de wereld verkennen voordat ik aan de universiteit zou beginnen, maar ik was ook op zoek naar een optie die me geen fortuin zou kosten.
Au pair worden leek me de perfecte balans. Ik kon in een ander land wonen, een taal leren, ontdekken hoe het dagelijks leven in Duitsland eruitziet en ook nog kunnen reizen.
Bovendien leek Duitsland me een geweldig startpunt om Europa te verkennen. Zo ben ik bijvoorbeeld naar Nederland geweest. Met zoveel landen in de buurt is zelfs een spontane uitstapje veel makkelijker.
Mijn ochtenden zijn meestal vrij rustig. Ik maak graag gebruik van de eerste uren van de dag om mijn huishoudelijke taken af te ronden en daarna wat tijd voor mezelf over te houden.
’s Middags is het meestal een stuk drukker: de kinderen van school halen, ze naar hun activiteiten brengen en tijd met ze doorbrengen. Als ik één ding heb geleerd van het zorgen voor kinderen, is het wel dat je op alles voorbereid moet zijn. Met kinderen kunnen plannen binnen enkele minuten veranderen.
Door dingen te doen die zowel de kinderen als ik leuk vinden, zoals bakken, spelen, knutselen of fietsen, is het verzorgen van hen ook makkelijker en leuker geworden.
Een van de dingen die ik het meest had onderschat voordat ik hierheen kwam, was hoe moeilijk het kan zijn om je aan te passen aan een compleet nieuwe omgeving.
Toen ik aankwam, kende ik niemand behalve mijn gastgezin. In het begin vond ik het moeilijk om te beseffen dat mijn vrienden in mijn eigen land allemaal samen waren, terwijl ik ver weg was. Nieuwe vrienden maken was ook niet eenvoudig, vooral vanwege de taal.
Plotseling is alles anders: de taal, het eten, de gewoonten en zelfs de dagelijkse routines. Ik dacht dat ik me vrij snel zou aanpassen, maar in werkelijkheid duurde het meer dan vier maanden voordat ik me echt op mijn gemak voelde.
Ik denk dat het belangrijk is dat toekomstige au pairs weten dat het normaal is dat je je niet meteen thuis voelt.
Toen ik aankwam, besefte ik dat ik me iets beter had kunnen voorbereiden. Als ik het over kon doen, zou ik een aantal dingen anders aanpakken.
Je zakgeld is misschien genoeg om je dagelijkse uitgaven te dekken, maar als je wat geld opzij hebt gezet, heb je veel meer vrijheid om te reizen of plannen te maken.
De eerste weken kunnen behoorlijk eenzaam zijn. Had ik maar eerder apps en sociale media gebruikt om andere au pairs en mensen uit de buurt te leren kennen.
Zoek naar hobby’s, sportscholen of activiteiten in de buurt van je gastgezin. Als je naast je werk als au pair iets voor jezelf hebt, kan dat een groot verschil maken.
Leer een paar basiswoorden van de taal en spreek duidelijk met je gastgezin af wat je taken zijn. Praat indien mogelijk ook met de vorige au pair van het gezin. Hoe meer je van tevoren weet, hoe minder verrassingen er zullen zijn.
Sommige culturele verschillen hebben me veel minder verrast dan ik had verwacht, maar je merkt ze pas als je hier woont.
In Duitsland wordt er bijvoorbeeld ontzettend veel brood gegeten. Een van de dingen die ik niet kende voordat ik hierheen kwam, is het Abendbrot: een avondmaaltijd waarbij brood vrijwel de hoofdrol speelt.
En dan zijn er nog de zondagen. De meeste winkels zijn gesloten, iets wat ik in het begin behoorlijk frustrerend vond, omdat ik juist in het weekend de meeste vrije tijd heb.
Wat me ook is opgevallen, is hoe serieus ze recycling nemen. Afval scheiden hoort bij het dagelijks leven en er is zelfs iets aan het systeem dat ik bijzonder leuk vind: het Pfand. Als je bepaalde dranken koopt, betaal je een klein statiegeldbedrag voor de verpakking en kun je dat terugkrijgen door de flessen of blikjes in te leveren bij de supermarkt.
Het zijn kleine verschillen, maar ze maken deel uit van de ervaring van het leven in een ander land. Beetje bij beetje stop je met alles voortdurend te vergelijken met je thuisland en begin je te begrijpen waarom dingen hier anders werken.
Ja, zonder enige twijfel.
Natuurlijk zijn er momenten geweest waarop ik mijn thuis heb gemist, me eenzaam voelde of me zelfs afvroeg waarom het me zo veel moeite kostte om me aan te passen. Maar ik heb ook mensen van over de hele wereld leren kennen, mijn Duits enorm verbeterd, gereisd en bovenal veel meer over mezelf geleerd dan ik had verwacht.
In je eentje naar een ander land vertrekken kan overweldigend lijken, vooral in het begin. Je beheerst de taal nog niet, je kent de cultuur nog niet en je hebt je vrienden en familie achtergelaten.
Maar je hoeft je niet meteen vanaf het begin thuis te voelen.
Geef jezelf de tijd. Tijd om mensen te leren kennen, om je op je gemak te voelen bij je gastgezin, om te wennen aan de nieuwe routine en om een leven op te bouwen dat ook echt van jou voelt. Nu ik terugkijk op mijn tussenjaar, is één ding heel duidelijk voor me: ik heb er geen spijt van dat ik au pair ben geweest.
Wij bij AuPairWorld kijken er naar uit om u te begeleiden.
