Toen ik afstudeerde, was ik van plan de traditionele weg te volgen en bij een bedrijf te gaan werken. Uiteindelijk pakte ik echter mijn koffers om als au pair naar Parijs te verhuizen, een beslissing die me in staat stelde om onafhankelijkheid te ontdekken, nieuwe vrienden te maken, te reizen en op een manier te groeien die ik niet had verwacht.
In het begin was het spannend om in het buitenland te wonen, maar ook een beetje overweldigend. Zelfs de meest alledaagse dingen vergden een aanpassingsperiode: de supermarkten waren anders, de merken die ik kende waren er niet en elke simpele handeling kostte me extra moeite omdat ik alles in mijn hoofd moest vertalen. Bovendien ben ik nooit een ochtendmens geweest, maar om de een of andere reden vond ik het veel makkelijker om in Parijs op te staan.
Na verloop van tijd was alles wat me vreemd leek, dat niet meer. En er is iets dat ik graag wil laten weten aan iedereen die erover denkt om au pair te worden: het is niet erg als de eerste maanden ongemakkelijk zijn. Het betekent niet dat je een verkeerde beslissing hebt genomen.
Iets waar niet altijd over wordt gesproken, is de vrijheid die het au pair-bestaan kan bieden, afhankelijk van de afspraken met het gastgezin. Ik werkte ongeveer drieënhalf uur per dag en zorgde voor twee kinderen. Meestal haalde ik ze ’s middags van school op, hielp ik ze met hun huiswerk, maakte ik het avondeten klaar en speelde ik met ze tot ongeveer acht uur. De rest van de dag was voor mijzelf.
Sommige ochtenden volgde ik Franse lessen, wat uiteindelijk een van de dingen werd waar ik het meest van genoot tijdens mijn verblijf daar. Op andere dagen maakte ik van de gelegenheid gebruik om een nieuwe wijk te ontdekken, content te maken of te gaan eten in de buurt van Montmartre. En, om eerlijk te zijn, vaak ging ik gewoon zonder plan door de stad slenteren.
Sociale media doen je soms geloven dat iedereen meteen zijn ideale vriendengroep vindt als hij naar het buitenland verhuist. In mijn geval was dat niet zo.
Vrienden maken kostte me tijd en moeite. Ik moest mezelf dwingen om naar evenementen te gaan, me in te schrijven voor taallessen, als eerste berichten te sturen naar andere au pairs en uitnodigingen te accepteren, zelfs als ik me nerveus of moe voelde. Uiteindelijk wierpen die kleine momenten hun vruchten af.
Ik leerde mensen kennen via Facebookgroepen, taalcursussen, Bumble BFF en lokale bijeenkomsten. Sommige van mijn beste vriendschappen hier zijn begonnen met heel eenvoudige afspraken, zoals afspreken voor een kopje koffie of een picknick in het park.
Als ik een au pair die net is aangekomen één advies zou mogen geven, zou dat dit zijn: heb geduld. Het is volkomen normaal dat je je in het begin af en toe eenzaam voelt.
Een van de dingen die me het meest verbaasden aan het leven als au pair, was dat ik me realiseerde hoeveel vrije tijd ik eigenlijk had. In het begin wist ik niet wat ik ermee aan moest. Maar na verloop van tijd begon ik routines en hobby's te ontwikkelen die me hielpen me meer in balans te voelen. Ik begon mijn ervaringen op internet te delen, een reisdagboek bij te houden, Frans te studeren en zelfs dingen te doen zoals honden uitlaten of Engelse les geven.
Door dat alles leerde ik lokale mensen kennen en voelde ik me meer thuis in de stad. Ik leerde ook dat productief zijn niet altijd betekent dat je moet werken. Soms kan het zo simpel zijn als in je eentje een museum bezoeken, op een terrasje zitten met een kopje koffie of leren je zelfstandig te verplaatsen in een nieuwe stad.
Een van de belangrijkste redenen waarom ik au pair wilde worden, was de mogelijkheid om te reizen. Omdat Parijs zo goed bereikbaar is, bleek reizen door Europa veel makkelijker dan ik me had voorgesteld. Ik leerde al snel dat van tevoren boeken, gebruikmaken van budgetmaatschappijen en bussen, en in hostels verblijven een groot verschil maken.
Ik heb ook geprobeerd om geld te sparen voordat ik naar het buitenland verhuisde, en ik ben erg blij dat ik dat gedaan heb. Het wekelijkse zakgeld helpt, maar als je wat spaargeld hebt, geeft dat je meer vrijheid om mee te gaan op reizen of te profiteren van spontane uitstapjes. Voor mij was reizen een van de meest verrijkende ervaringen van dit jaar als au pair. Het gaf me een gevoel van onafhankelijkheid dat ik nog nooit eerder had ervaren
Als au pair ben ik voor uitdagingen komen te staan die ik niet had verwacht. Er waren momenten van heimwee, ongemak en twijfel. Maar ook momenten waarop ik me zelfverzekerder, onafhankelijker en capabeler voelde dan ooit.
Wonen in het buitenland heeft me geleerd hoe goed ik me kan aanpassen. Als je erover denkt om au pair te worden, maar twijfels hebt of bang bent, begrijp ik heel goed hoe je je voelt. Ik was ook nerveus. Maar eerlijk gezegd kan ik me mijn leven niet voorstellen als ik die stap niet had gezet. Zelfs de moeilijke momenten hebben me uiteindelijk iets waardevols geleerd.
Soms zijn het juist de minst voorspelbare wegen die je het meest veranderen.
Wij bij AuPairWorld kijken er naar uit om u te begeleiden.
